Tegen mij werd vaak gezegd: ´Ja maar jij hebt niets om achter te laten, voor jou is het makkelijker?´ Ik vond, en vind nog steeds, dat die ander makkelijk liep te lullen zonder écht te begrijpen hoe ik me voelde op dat moment. Mét of zonder kinderen, mét of zonder partner, alleen of met een bus vol, mét of zonder koophuis in Nederland, mét of zonder vaste baan en mét of zonder een vriendengroep van 30 mensen.
Ik liet net zo veel achter dan ieder ander die gaat emigreren, misschien wel mét minder om op terug te vallen? :) Maar goed, ik begrijp sowieso niet dat we er een wedstrijd van maken. Geven deze mensen mij misschien excuusjes om zelf hun dromen niet achterna te gaan? Om hun eigen frustratie en gevoel van gevangenschap op mij te projecten? Ik denk van wel. Wat jij?
Tip 1 daarom: Luister naar niks of niemand bij het inrichten van jouw (emigratie) droom, behalve naar je eigen hart, buik en stukje hoofd. Praat er dus ook met niet teveel mensen over, ik heb denk ik slechts 2 enthousiaste mensen getroffen. De rest reageerde angstig of met zorgen, probeerde het uit mijn hoofd te praten of lachte me mega hard uit. Gelukkig ben ik gewoon doorgegaan, dus ik ben de laatste die lacht. Maar je kunt er rekening mee houden dat het uitspreken van emigratieplannen een rollercoaster kan zijn. Ze bedoelen het uit liefde, maar als je niet uitkijkt durf je niet meer weg.
Tip 2 daarom: Ga niet op de vlucht voor het verdriet van jezelf noch van de mensen om je heen, laat het er juist zijn. Het is toch juist een cadeau om te ervaren hoe geliefd je bent. Het zou erger zijn als mensen zeggen ´eindelijk opgedonderd´, veel plezier daar. Ik heb de periode van contractondertekening tot écht vertrekken gezien als één van de mooiste herinneringen met familie. ´Je weet pas wat je hebt als het er niet meer is, óf als het gaat vertrekken´. Dat ga je zien. Blijf jezelf jouw droom voorhouden en laat het verdriet niet doen twijfelen. Het is een logisch proces!
Tip 3: omgaan met de paniek. Een mens is gebouwd en geprogrammeerd om zichzelf veilig te houden. Dit doen we door voor onszelf een comfortzone te creëeren, een veilige haven waar we geen risico lopen en altijd op terug kunnen vallen. Haaks daarop staat dat de méns ook is gebouwd met dromen, verlangens en roepingen. Deze liggen eigenlijk altijd ver vandaan de veilige haven. Logisch dus dat je een gevoel van totale paniek ervaart, steeds wanneer je stappen zet in je emigratie. Neem rust in het feit dat dit dus normaal is. Zie het niet als een teken van het nemen van verkeerde stappen. Je zit op de goede weg, ga door! En lees onder de foto´s meer van mijn ervaringen en tips.
Tip 4: Blijf stug denken aan de positieve kanten van je nieuwe leven. Mijn geheim om te dealen met al deze vreselijke gevoelens van paniek, verdriet en twijfel is: direct na deze emoties jezelf beladen met de gedachten dat je 11 maanden per jaar in de zon gaat lopen, met je kont in het zand en een piña colada kan zitten wanneer jij zin hebt en dat je helemaal een schone nieuwe start kan maken. Mét jouw geliefde op één belletje afstand!
Mocht tip 4 vol positieve gedachtes aan Spanje niet werken, dan is dit wapen nog in te zetten: de negatieve gedachten aan je oude leven en Nederland oproepen. Filerijden, grijze weken (niet eens dagen), honderden verplichtingen die nooit op lijken te houden, verjaardagen waar je volledig leeggezogen thuis kwam, wéér naar diezelfde bakker. Etc.
Als je in je donkere kant durft te graven zijn daar ook genoeg argumenten te ontdekken. Ik persoonlijk verkies de positieve en liefdevolle kant van uitzicht en tips 1 t/m 3, maar ik durf ook eerlijk toe te geven dat ik mezelf af en toe aan punt 4 vasthield.
Conclusie en aanbeveling
Makkelijk lullen is emigreren niet. Makkelijk lullen voor een ander wel.
Dikke lul met het hele spul (niet lullig bedoeld naar je geliefde!! Maar jou persoonlijk geluk heeft automatisch een egoïstische tint. Je moet er doorheen) en de groeten met moeten. Ik moet niet op een plek blijven waar ik de rust niet ervaar. Ik ga mijn eigen wereld creëren en ervaren hoe ik ben bedoeld. Radicaal ruimte durven maken en héééél veel deuren in één klap dicht durven doen, betekent ook mega veel nieuwe open deuren. Houd je vast aan de dromen, wat er ook gaat komen! JA, je gaat gevoelens van een intens gebroken hart ervaren. JA, je mist bepaalde gerechten of de eenvoud van je oude omgeving écht kennen. JA, het is eng en je voelt je klein en weer een kind. JA, je gaat 10000 keer ongemak voelen, op je neus bij vertalingen, onwennig door de omgeving wenden en je mega vriend- en kansloos voelen.
Nou en? Dat is nog altijd beter dan 9 maanden per jaar een depressie wegens een koude rode neus :)
Aanbevelingen:
- Kijk, luister en voel enkel naar je eigen gevoel
- Kijk, luister en voel enkel naar je eigen gedachten
- Laat de gedachten uit punt 2 altijd positief denkend zijnde (praktische pluspunten van je droom), tenzij je negatieve gedachten nodig hebt om daarna het positieve weer te kunnen ervaren. Dan mag het :)
- Ben dankbaar voor het verdriet in het thema geliefdes en gebroken harten. Je laat niets of niemand achter, je neemt het en hen met je mee naar een andere plek. In gedachten, met herinneringen (fysieke en mentale), met videocalls, belletjes en appjes. Met bezoekjes aan elkaar, wat goede redenen voor vakanties zijn. Haal er iets moois uit! Mijn eigen ervaring leert dat mijn verbinding met mijn geliefden in Nederland nu sterker, dieper, opener en warmer is dan daarvoor. Missen is het mooiste wat je zo nu en dan kunt ervaren, het laat beseffen wat je hebt.
Wil jij persoonlijke (digitale) begeleiding bij jouw emigratiedroom?
Laat dan onderstaan je gegevens achter voor een eerste kennismaking.
Reactie plaatsen
Reacties